از آغاز سفر تقدير اين بودکه ليلي درغم مجنون بميرد
نهال عشق من در قلب پاکت
به اشک ديدگانم جان بگيرد
نميدانم که هستي، با که هستي
فقط دانم که گر يک شب نيايي
چو شمع محفل دلدادگانم
تنم در آتش حسرت بسوزد
چنان در خود بتابد ، اشک ريزد
سحر گاهان میان سیل غمها
بسان قوي زيبا کنج مرداب
ز بیداد فراقت يکه و تنها بميرد
...................................................."نازنين"
...................................................."نازنين"
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر